Ürəklərimizin sürətlə döyünməsinə, əllərimizin titrəməsinə, dünyanı unutdurmasına səbəb olan sevgi bəzən məntiqimizi tamamilə itirməmizə səbəb ola bilər. Bəs niyə aşiq olduğumuz zaman məntiqimizi itiririk?

Bizimyol.info xəbər verir ki, "webtekno"nun dəc etdiyi yazıda: "Sevgi tarixin ən qədim və ən maraqlı duyğularından biridir. Bəzən bu, o qədər güclü bir duyğuya çevrilir ki, məntiqimizi tərk edirik", - deyə bidirilir.

Bəs niyə bu baş verir? Elm bu barədə nə deyir?

Sevgi beynimizdəki kimyəvi tarazlıqları pozur

Biz aşiq olduğumuz zaman beynimiz intensiv olaraq dopamin, oksitosin və serotonin kimi hormonlar istehsal edir. Dopamin beynimizin mükafat mərkəzini aktivləşdirən bir nerotransmitterdir. Aşiq olduğumuz insanı görəndə və ya onun haqqında düşünəndə böyük həzz və xoşbəxtlik hiss etməyimizə səbəb olan budur.

Eyni zamanda, intensiv dopamin ifrazı məntiqli düşünmək və qərar qəbul etmək qabiliyyətimizi müvəqqəti olaraq zəiflədir.

Oksitosin bağlayıcı hormon kimi tanınır və bizi sevdiyimiz insana güclü bağlılıq hiss etdirir. Oksitosin səviyyəsinin artması digər insanlara qarşı obyektiv baxışımıza da təsir edə bilər və bəzən irrasional davranışlar göstərməyimizə səbəb ola bilər.

Sevgi beynin prefrontal korteks bölgəsinə də təsir edir

Prefrontal korteks; Məntiqi təfəkkür, planlaşdırma və qərar qəbul etmə kimi yüksək səviyyəli idrak funksiyalarına cavabdehdir. Lakin sevginin güclü kimyəvi təsiri altında bu bölgənin fəaliyyəti azalır. Bu əslində aşiq olduğumuz zaman niyə daha riskli qərarlar verdiyimizi və irrasional davranışlar sərgilədiyimizi izah edir.

Təkamül psixologiyasına görə, insan növünün sağ qalması üçün sevgi və ehtiraslı bağlılıq vacibdir

Duyğular fərdlərin cütləşmək və nəsillərini davam etdirmək motivasiyasını artırır. Sevginin intensivliyi potensial partnyorun seçilməsini sürətləndirir və bu prosesdə məntiqi arxa plana keçirmək bizə tez və qətiyyətli seçimlər etməyə kömək edir. Bu, atalarımızın sağ qalma və çoxalma şanslarını artırmış ola bilər.

Transsendental və irrasional davranışın sosial və mədəni ölçüləri də var

Romantik münasibətlərdə fədakarlıq, ehtiras və bağlılıq sosial normalar və media tərəfindən təriflənir. Filmlər, kitablar və mahnılar da sevginin irrasional və gərgin təbiətini ideallaşdırır. Bu, fərdlərin sevgini yaşayarkən oxşar irrasionallığı qəbul etmələrinə və sərgiləməsinə səbəb olur.

Məntiqimizi itirsək də, sevginin gətirdiyi sıx duyğular və təcrübələr həyatımızı zənginləşdirir və bizə unudulmaz xatirələr buraxır. Sevgi sehrinə düşməyin bəlkə də insan olmağın ən gözəl cəhətlərindən biri olduğunu söyləyə bilərikmi?

Qadir, Bizimyol.info