Bakı və yağış. Əslində, bu iki söz bir-birinə nə qədər doğma gəlməli olsa da, son illər aralarındakı münasibət dramatik bir eşq hekayəsindən çox, fəlakət ssenarisini xatırladır. Romantiklərin pəncərə önündə qəhvə içib seyr etmək istədiyi o "nəfis" yağışlar, artıq paytaxt sakini üçün qorxu, təşviş və iflic olmuş həyat deməkdir.

Bəli, etiraf edək ki, Bakıya yağış yaraşmır. Normalda yağış bərəkətdir, təmizlikdir. Amma bizdə göy üzü bir az tutulan kimi hamını eyni suallar düşündürür: "Görəsən, tunelləri su basacaq?", "Yollar yenə gölə dönəcək?", "Evimizə su dolacaq?"

Son vaxtlar ölkə boyu müşahidə olunan, normadan dəfələrlə artıq yağan yağışlar artıq sadəcə təbiət hadisəsi deyil, sanki bir sınağa çevrilib. Bölgələrdə sel suları təsərrüfatı yuyub aparır, Bakıda isə infrastrukturun zəif bəndləri bir-bir "partlayır".

Bakının estetik görünüşü, müasir binaları və işıqlı küçələri ilk güclü yağışdaca öz yerini palçıqlı su yığınlarına verir. Biz Venesiya romantikasını qayıqlarla deyil, təkərləri suyun içində qalan avtobuslarla, dizinə qədər suya batıb yolu keçməyə çalışan piyadalarla yaşayırıq.

Məsələ təkcə təbiətin şıltaqlığı deyil. Məsələ ondadır ki, kanalizasiya sistemləri bu yükü daşıya bilmir, betonlaşma torpağın suyu udmasına imkan vermir, planlanmamış tikintilər təbii su axarlarının önünü kəsir.

Yağışın səsi musiqi kimi gəlməlidir, həyəcan siqnalı kimi yox. Daşqınlar, su basmalar və yaranan maddi ziyanlar göstərir ki, biz təbiətlə deyil, öz yaratdığımız "daş şəhərlərin" fəsadları ilə mübarizə aparırıq.

İndi hər yağış yağanda dilimizdə eyni dua olur. "Yağma, yağış..." Çünki biz hələ də yağışın romantikasını deyil, fəsadlarını müzakirə edirik. Bakının küçələrində çətirlə gəzmək deyil, rezin qayıqla üzmək qorxusu bitməyincə, bu şəhərə yağış heç vaxt yaraşmayacaq.

Leyla Mirzə, Bizimyol.info